Hij maakt het verschil

We gaan zo zachtjesaan denken aan Kerst en Oud en Nieuwjaar. We bereiden ons voor op de feestelijke en fonkelende momenten in de tijd dat het buiten veel en vroeg donker is. In dit nummer van FOCUS wordt er veelvuldig naar verwezen. Genoeg te doen, licht in de duisternis, laat Kerst en Oud en Nieuwjaar maar komen, dat komt wel goed!

Neuriën
Als eigenwijze bisschop ben ik er op mijn eigen manier mee bezig. Ongevoelig voor kerstballen, kerstsokken en kerststollen – alhoewel, nou ééntje dan! – zit ik voor ik het weet weer dat ene liedje te zingen. Ik neurie het wel vaker in deze tijd van het jaar. Misschien kent u het. Het is een gedeelte van een lied van Paul van Vliet, ‘In de optocht door de tijd’:

Er loopt een optocht door de tijd
van de schepping tot de eeuwigheid
en die optocht komt – en dat is gek –
steeds weer op dezelfde plek.
En wij lopen mee met het misverstand,
alleen en soms in groepsverband
op zoek naar het beloofde land.

Maar soms dan is daar iemand bij
die denkt: ‘Nee, dit is niets voor mij.’
Die gaat daar uit en stapt opzij,
die maakt zich los en voelt zich vrij
van alles wat verstikking geeft,
van de grauwe sleur waarin hij leeft.
Zodat hij weer toekomst heeft.

Misschien komt hij alleen te staan,
maar overleven is voortaan
zijn eigenwijze weg te gaan,
zijn optocht door de tijd!

Kanjer
Want steeds als ik denk aan Jezus, met wie het allemaal bij die kribbe begonnen is en die elk jaar weer uitbundig wordt aanbeden, dan denk ik ook aan iets anders. Dit bijzondere, pasgeboren mensenkind groeide op tot een stoere, eigen-wijze man. Hij was ‘cool’, een kanjer. Zo iemand over wie Paul van Vliet zingt: iemand die uit de optocht stapt, uit de cirkel treedt en zijn eigen weg gaat. Omdat zijn hart Hem die weg wijst. Omdat Hij op zijn manier heel zorgvuldig in het leven staat. Niks grauwe sleur, geen gewoontedier. Niks beloofde land, ooit, nee toekomst, hier en nu!

Geliefd
Hij kon niet anders en wat ben ik Hem er dankbaar voor! Hij volgde zijn hart en ‘maakte het verschil’, zoals ze dat nu zo mooi zeggen. Ja, Hij voelde zich vrij van wat verstikking gaf en werd zelf een verademing! En God heeft veel van hem gehouden, dat weten we.

Onze optocht
Wij kunnen Jezus volgen in ónze optocht door de tijd. Dat vieren we met Kerst, bij de stal. Elk jaar opnieuw. Op de vertrouwde manier of al zoekend naar nieuwe wegen? Het is aan u, het is aan mij, aan ieder zelf. Maar hoe dan ook, dat is het mooie, er wordt veel van ons gehouden.

Zalig Kerstfeest!
Adelbert