Sint Willibrordus

Sint Willibrordus is de patroonheilige van onze parochie. Over hem is veel bekend.

11-07-0739-willibrord_33
Willibrord bestrijdt watersnood op Walcheren
Willibrordusbasiliek Echternach

Levensverhaal
Willibrordus wordt in 658 n. Chr. in het Engelse koninkrijk Northumbrië geboren. Volgens de overlevering heet zijn moeder Menna. Vaders naam staat vast: Wilgils. Vader Wilgils vertrouwt zijn zoon reeds op 4-jarige leeftijd naar het naburige klooster Ripon toe en treedt bij die gelegenheid ook zelf in als monnik. Men veronderstelt daarom dat moeder intussen gestorven is.

Willibrord verhuist als hij 20 jaar is naar het klooster Rathmelsigi in Ierland om daar onder abt Egbert zijn opleiding te voltooien. Deze abt weet veel monniken enthousiast te maken voor de overzeese missies. Eén van hen is Willibrord. Die steekt in 690 met elf gezellen over naar het Europese vasteland om het volk der Friezen het christelijke geloof te brengen. Dit volk heeft zich tot dan toe verzet tegen de evangelisering. Ze landen op de kust van West-Friesland, in de buurt van Katwijk. Vanaf dat moment begint er een rusteloos leven in dienst van de verbreiding van het evangelie.

In tegenstelling tot de weinig systematische wijze waarop de Ierse en Schotse monniken gewoonlijk missioneren, zoekt Willibrord heel pragmatisch bescherming bij de plaatselijke machthebber Pepijn II. Bovendien wil hij in nauw overleg met het pauselijk gezag te werk gaan. Daarom maakt hij tweemaal de moeilijke reis naar Rome. Daar wordt hij in het jaar 695 door Paus Sergius I tot aartsbisschop van de Friezen gewijd. Op voorspraak van Pepijn II krijgt hij van de Frankische adel vele landgoederen. Het stelt hem in staat om vele kerken en kloosters te stichten.

Standbeeld Sint Janshof te Utrecht
Standbeeld Sint Janshof te Utrecht

In 698 sticht Willibrord de abdij van Echternach in Luxemburg. Het is zijn belangrijkste uitvalsbasis bij de vele missies naar de Lage Landen. Die missies zijn niet altijd succesvol, mede door de regelmatige wisselingen op de wereldse troon. Kerken die hij onder de ene koning sticht, worden onder het bewind van diens rivaal met de grond gelijk gemaakt. Pas met het aantreden van de Frankische vorst Karel Martel komt er rust in de Friese gebieden. Op gevorderde leeftijd (ruim 50 jaar) wijdt Willibrord zich aan de wederopbouw van het christendom. De laatste jaren van zijn leven brengt Willibrord door in zijn geliefde klooster te Echternach. Daar sterft hij in op 7 november 739, hij is dan 80 jaar oud.

Motto van de parochie
Op zijn 70ste verjaardag maakt Willibrord op de rand van zijn kalender een aantekening met de belangrijkste feiten van zijn missiewerk. Hij sluit de opsomming af met “in Dei nomine feliciter” (in Gods naam geluk). Bij de totstandkoming van de Sint Willibrordusparochie wordt dat het motto.

Patroonheilige
In Nederland is Willibrord sinds 1939 patroon van de Nederlandse kerkprovincie, van het bisdom Haarlem, van het aartsbisdom Utrecht en van een aantal steden en dorpen. Bovendien is hij patroon van de bakkers, bier- en wijnhandelaren, caféhouders en herbergiers, toneelspelers en dansers, de Sint Willibrordusvereniging en van de arbeiders.

Springprocessie
In de 13e eeuw wordt de omgeving van Trier (waaronder ook Echternach valt) getroffen door een epidemie van Sint Vitusdans. Men begint pelgrimages te maken naar Willibrordus’ graf en roept zijn hulp in. De ziekte wijkt. Sindsdien houdt men de herinnering aan dit wonder in ere met de ‘springprocessie’ door Echternach: drie stappen voorwaarts. twee achterwaarts, wiegend op de voorvoet.

De informatie die u hier vindt, is dankbaar ontleend aan de website www.heiligen-3s.nl van pater Dries van den Akker s.j.