Boven het maaiveld

Hij is het gewoon gaan doen, klein als ‘ie was: bij de vredeswens iedereen een hand gaan geven. Daar heeft ‘ie soms wel even werk mee! De ene keer meer dan de andere, maar hij doet het trouw.

Het is misschien half spel en je kunt even heerlijk wandelen in de kerk in plaats van stilzitten, maar er is een kind in ons midden dat íedereen vrede toewenst. Deze jongen heeft het begrepen. Hij gaat hierin verder dan de gemiddelde kerkganger en zonder dat hij het doorheeft, steekt ‘ie z’n kop boven het maaiveld uit.

Het mooie is, dat het een bries van vriendelijkheid en lachende ogen teweegbrengt. Daar is ‘ie, de bries van de goede Geest! Ik geef toe, het zou ingewikkeld worden als iedereen elkaar de vrede ging toewensen in de viering. (Al is de gedachte mooi, ik zou het best eens willen zien!)

Maar daar gaat het me nu niet om. We kunnen middels ons gebed een ieder de vrede ‘toebidden’. Nee, waar het me om gaat in deze prachtige Pinkstertijd, is het gebaar van die jongen. Ik neem aan dat hij een keer heel goed heeft geluisterd en heeft begrepen waar het om gaat. Hij heeft de ‘klik’ gemaakt: Vrede? Voor iedereen? Doen!!!

En dat doet hij prachtig, op zijn eigen manier. Loopt als een briesje door de kerk en ik kan me zo voorstellen dat onze lieve Heer en alle engelen erom glimlachen.
Mahatma Gandhi heeft eens gezegd: In a gentle way, you can shake the world. Op een vriendelijke, zachte manier kun je de wereld wakker schudden. Door die dingen te doen, die je hart je ingeeft. Wanneer je die ‘klik’ voelt van binnen. Dít ga ik doen, dit is goed! Ook al steek je daardoor je kop boven het maaiveld uit, bewust of onbewust.

Ja, ja, ja, ik weet het: wij Hollanders zijn erg van het ‘doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg’ principe. Zeker, de gewone dingen zijn ook vaak van een adembenemende schoonheid (Ziet u het?), maar kom op! Revoluties en echte veranderingen zijn er niet gekomen, omdat mensen het gewone maar weer lieten gebeuren. Vuur kan en mag aangemaakt worden en een frisse wind is toch altijd welkom! En als het in de kerk en daarbuiten een bries van vriendelijkheid en lachende ogen teweegbrengt, is het – mijns inziens – altijd goed.

Dus wat let ons? Niks eigenlijk. Wat kan ons dat maaiveld schelen … Laat maar komen die bries, laat die vonken maar gloeien en branden dat vuur!

Zalig Pinksteren!

Een groet,
Adelbert